2018 yapımı Greta, İrlanda asıllı yönetmen Neil Jordan'ın imzasını taşıyan, izleyiciyi psikolojik gerilimin derin sularına sürükleyen bir film. Hikaye, annesinin yasını tutan genç Frances'in (Chloë Grace Moretz), New York metrosunda unutulmuş bir çantayı sahibine iade etmesiyle başlar. Çantanın sahibi, kibar ve yalnız görünen Fransız dul Greta'dır (Isabelle Huppert). İki kadın arasında başlayan bu sıradan tanışıklık, Frances için bir arkadaşlık umuduyken, Greta için çok daha karanlık ve saplantılı bir fırsatın başlangıcıdır.

Isabelle Huppert, Greta karakterine inanılmaz bir derinlik ve ürpertici bir sakinlik katıyor. Yüzündeki zarif gülümsemenin ardında gizlenen tehlikeli takıntıyı olağanüstü bir incelikle aktarıyor. Chloë Grace Moretz ise masumiyetini yavaş yavaş kaybeden, tuzağa düşmüş Frances rolünde son derece inandırıcı. İki oyuncu arasındaki gerilim dolu kimya, filmin temel taşı. Yönetmen Neil Jordan, gerilimi yavaş yavaş tırmandırarak, izleyiciyi rahatsız edici bir güvensizlik atmosferine hapsediyor. New York'un ışıltılı dünyası ile Greta'nın kapalı, klostrofobik evi arasındaki tezat mükemmel işlenmiş.

Greta, sıradan bir iyilik perdesi arkasında gizlenen tehlikeli saplantıları, yalnızlığın patolojik boyutlarını ve güvenin nasıl sömürülebileceğini sorgulatan bir film. Sürükleyici senaryosu, güçlü oyunculuk performansları ve artan tempo ile klasik gerilim filmi sevenlere hitap ediyor. Psikolojik gerilim türünün modern örneklerinden biri olan Greta, 'iyi samaritanlık' ile 'ölümcül naiflik' arasındaki ince çizgiyi gözler önüne seriyor ve izleyiciye 'Kayıp eşya bürosuna götürün' uyarısını bir daha asla hafife aldırmayacak bir deneyim sunuyor.